پنج ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩ ﻫﮑﺘﺎﺭ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺿﯽ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ 110 ﮐﺸﻮﺭ، ﺑﺎ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﺑﻴﺎﺑﺎﻥﺯﺍﯾﯽ ﺭﻭﺑﻪ‌ﺭﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ 196 ﮐﺸﻮﺭ ﺩﻧﻴﺎ (ﺣﺘﯽ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎی ﺩﺍﺭﺍی ﭘﻮﺷﺶ ﺟﻨﮕﻠﯽ ﻣﺘﺮﺍﮐﻢ) آﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﻬﺪﯾﺪی ﺟﺪی ﻗﻠﻤﺪﺍﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻋﻀﻮ ﮐﻨﻮﺍﻧﺴﻴﻮﻥ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺑﻴﺎﺑﺎﻧﺰﺍﯾﯽ ﻣﻠﻞ ﻣﺘﺤﺪ ﻣﯽ‌ﺑﺎﺷﻨﺪ.

هفته جهاد کشاورزی، فرصتی برای بازخوانی یک حقیقت بنیادین در منظومه توسعه کشور است؛ این‌که امنیت غذایی صرفاً یک موضوع اقتصادی و تولیدی نیست، بلکه یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های امنیت ملی، ثبات اجتماعی و اقتدار راهبردی کشورها به شمار می‌رود. در جهان امروز که تحولات ژئوپلیتیکی، تغییرات اقلیمی، بحران‌های زنجیره تأمین و ناپایداری بازارهای جهانی، امنیت غذایی ملت‌ها را تحت تأثیر قرار داده است، برخورداری از نظام کشاورزی توانمند، دانش‌بنیان و تاب‌آور، یک ضرورت حیاتی برای هر کشور محسوب می‌شود.

در سحرگاه بیست و سوم خرداد ماه سال ۱۴۰۴، خون‌آشامان صهیونیستی با راهبری و پشتیبانی همه‌جانبه آمریکا، در یک هجوم گسترده نظامی به ج.ا.ا.، جنگی ۱۲ روزه را بر کشور و جامعه ما تحمیل کردند که در بسیاری از تریبون‌ها و حتی از سوی برخی منصب‌دارانِ کشور از آن جنگ تحت عنوان حمله‌ای غافلگیرانه یاد کردند، در حالی‌که وزارت جهاد کشاورزی به‌عنوان تامین کننده سفره و نیازهای غذایی مردم، نه‌تنها غافلگیر نشد، بلکه تحت همین شرایط اضطراری و جنگی با دوراندیشی، رصد و پایش مستمر در شناخت جامع تهدیدات، اتخاذ تدابیرِ عملیاتی، اقدامات پیشدستانه و همه‌جانبه با عرضه گسترده ارزاق عمومی و کالاهای اساسی برای دسترسی عموم هموطنان، عملا تدابیر شوم مهاجمان به کشورمان را نقش بر آب کرد و با ممانعت از تحقق هدفگذاری‌های راهبردی جنگ افروزان، اصلِ غافلگیری در جنگ را بر آنان تحمیل کرد.

گرده‌افشانی یکی از مهم‌ترین فرایندهای طبیعی برای ادامه زندگی گیاهان و تولید مواد غذایی است. این فرایند از طریق عوامل مختلفی مانند حشرات، باد و آب انجام می‌شود و شرایط محیطی نقش مهمی در موفقیت آن دارند.

توسعه هدفمند بازار آبزیان، تکمیل زنجیره ارزش و تقویت صادرات هوشمند، از مهم‌ترین الزامات نقش‌آفرینی شیلات ایران در بازسازی اقتصادی و ارتقای امنیت غذایی کشور به شمار می‌آید، لذا گذار از تولیدمحوری به بازارمحوری و توجه همزمان به تولید، بازار، تجارت و زنجیره ارزش ضروری است.

جنگ تحمیلی سوم، فقط یک خط مقدم و پشت جبهه ندارد؛ یک خط مقدم مهمِ دیگر هم دارد که هر روز در زندگی مردم دیده می‌شود؛ سفره خانواده‌ها.

داستان سیب‌زمینی، این غده‌ی پربرکت، حکایتی شگفت‌انگیز از گذر زمان و تکامل فرهنگی است. از یک پیشکش سلطنتی در دربار فتحعلی شاه قاجار تا جایگاه امروزش به‌عنوان یکی از ارکان اصلی امنیت غذایی، سیب‌زمینی سفری پرفراز و نشیب را پیموده است.

کشور ایران در حالی‌که یک جهان را در خود جای داده است، همواره به دلیل قرار گرفتن در معرض جریانِ دائمیِ مخاطرات و تهدیداتِ محیطی، گهواره‌ای بی‌قرار دارد که آرامشِ آن مستلزم و مستعدِ نگرش‌های تحول‌گرایانه و پالایشِ متناسب در رویکردهای توسعه‌ای است.

کشاورزی در طول تاریخ بشر، هرگز صرفاً یک فعالیت اقتصادی یا معیشتی معطوف به کاشت و برداشت نبوده بلکه کهن‌ترین آیین پیوند انسان با زمین است. در این زنجیره‌ی شگرف حیات، از نخستین جوانه‌ای که خاک را می‌شکافد تا لقمه‌ای که بر سفره‌ی خانواده می‌نشیند، شبکه‌ای پیچیده از تعاملات انسانی، طبیعی و علمی جریان دارد. در چنین منظومه‌ای، روابط عمومی دیده‌بان و شریان حیاتی جامعه‌ای است که امنیت غذایی آن، با سلامت جسم و روان تک‌تک شهروندانش پیوندی ناگسستنی خورده است.

در جهان امروز، امنیت غذایی صرفا مسئله تولید گندم، برنج یا گوشت نیست؛ بلکه به یک مفهوم راهبردی در حوزه حکمرانی، رسانه و ارتباطات تبدیل شده است.